ég er farin að horfa á Californication þættina með david duchovny (eða hvernig svo sem í rassgatinu hann stafsetur nafnið á sér) og finnst þeir skemtilegir. ekki MJÖG, en þeir fara EKKI í taugarnar á mér, sem er kúl. kiera knightley eða hvað sem þarna beinabera kústskaftið heitir sem lék í sjóræningjamyndinni er ekki í henni, heldur ekki meril streep eða julia roberts.
aftur á móti er fullt af berrössuðum kellingum og sköllótti kallinn sem lék í boston legal. skrítið.
en allavega, david duchofnei leikur mann sem heitir Hank og er rithöfundur.
svo núna langar MÉR að vera rithöfundur og tel mig fullkomna til þess.

ég er líka búin að vera að hlusta á píkupopp.
svo núna er ég þess fullviss að ÉG gæti vel verið fræg söngkona.

smá mikilmennskubrjálæði? :p
kannski er þetta mótvægi við sænsku sækópattana sem ég bý með. þær kúka í vitlausum litatón og eru í depressjón næstu vikuna yfir því. eru svo harðar á því að þær geti EKKI NEITT af því þær eru svo glataðar.

bíðiði bara þangað til ég verð orðin syngjandi rithöfundur, þá fyrst sökkva þær djúpt í depressjón! hohohohoh! HHAHAHAHA! HMOOOOAAAAAH HOOOO HOOO HOOOO!

ok ekki meira kaffi núna.

tjekk it át!

allt í stuðinu, ákvað að nætta að vera í fýlu. fór líka í ræktina. þaðer svo sannarlega bölmóðs-bani. jáhá há há! svo er ég líka að reyna að skrifa alltaf niður hvað ég er að éta svo ég (skv. kenningunni) farið yfir listann og reynt að læra af honum, minnka skammtana afþví sem er óhollt o.s.frv. þið kannist við þetta.
en ég lendi bara yfirleitt í því að skrá ekki niður þá daga sem ég borða óhollt.
dear me.
svo keypti ég "the independent" um daginn. það er sko dagblað og með því fylgdi lítill bæklingur um einhvejra heimspekinga. bara svona uppá djókið. ég skil nú varla nema aðra hvora setningu það eru svo mörg lööööööng orð sem enda á -ism og -tion og þannig. púff. fór samt aðhugsa pínu heimspekilega.
sko... ef maður gæti valið, myndi maður vilja lifa í framtíðinni? þið vitið.... verið með ALLT á hreinu sem gerist í núinu. VITA hvenær er gott að segja nei eða já og afhverju. sleppa því að kynnast fólki sem maður VEIT á ekki eftir að skipta mann máli 3 mánuðum seinna og þannig. verið alltaf með svona fáránlegan "ég veit" svip þegar fólk er að tala við mann og þannig.
geta kannski leiðbeint fólki sem þarf á hjálp og halda og þannig... æj þetta er of flókið, ég verð sybbin af hugsa um þetta.
ég hef bara alltaf verið á þeirri skoðun, og það ferkar hörð á henni, að ALLT sem maður gerir, segir (og segir ekki) og lendir í, skipti máli. það sé ástæða fyrir hverri einustu drulluklessu sem maður labbar oní og þessvegna sé ég voðalega lítið eftir einu né neinu sem ég hef gert, þó ég hafi nú *hóst* kannski oft fulla ástæðu til.
en svo allt í einu fer ég að hugsa pínulítið, sem hefur nú yfirleitt ekki góðar afleiðingar og þá heldur þessi kenning mín kannski ekki öllu vatninu sem í henni er. hvað ef maður labbar oní drulluklessur stanslaust allt sitt líf?
hvað ef maður lendir í sömu aðstöðunni tvisvar en nær SAMT að klúðra því?
á maður þá bara að segja ókeibeibí og bíða spenntur eftir þriðja skiptinu?
og hvað ef maður lendir í sömu aðstöðunni oft, bregst í hvert skiptið við á miðsmunandi hátt en nær SAMT að klúðra því.
í öll skiptin?

vá þessi bæklingur er á leiðina í tunnuna, alfeg búinn að rugla í hausnum á mér.

djöfull langar mig í ben&jerrys ís með smákökudeigi. njamm.

abi

í staðinn fyrir að fara að sofa klukkan hálf tólf eins og hefði nú verið sniðugt ákvað ég að fá mér hálfan líter af dæet kóki.
það var ekki rétt ákvörðun.
ég er í fýlu og langar heim. bara allt of mikið að gera til að geta "skroppið" heim yfir helgi eða eitthvað.
prump prump.
fýla fýla.
stundum, nei eiginlega alltaf, eru fjarsambönd asnaleg og leiðinleg.

jessör

Brahms gekk bara vel. eða svona. kannski ekkert illa, en heldur ekki mjög vel. en þá er bara meira pláss fyrir áframhaldandi árangur, ekki satt?
en svo voru barrokk tónleikar í gær, föstudag. fyrir þá sem ekki vita, en eru mjög áhugasamir, þá er ég öllum að óvörum (og sérstaklega mér sjálfri) orðin aðal Barrokk víóluleikarinn í skólanum. held það sé nú aðallega vegna þess að ég get nokkurnvegin haldið á kassaskrímslinu og hata það ekki út af lífinu að spila á það. barrokk og gömul hljóðfæri eru nú bara allt í læ stundum. en vó hvað var gott þegar tónleikarnir voru búnir. púff!
voru sko búnar að vera massífar æfingar í heila viku og ekkert verið að slá af á tónleikadaginn, æfðum næstum 4 tíma, svo voru tónleikar um kvöldið.
en þetta tókst voða vel, held ég bara, fluttum Messías eftir Handel. jólatónlist segja sumir, jújú, en líka páskatónlist segja aðrir. svo það er kannski bara við hæfi að spila þetta mitt á milli?
en jújú, stuð stuð stuð.
breksa píkupopps-tímabilið virðist ekkert vera í rénum, hlusta hér stanslaust á Leonu Lewis og er farin að syngja með. jahérna...
hey já svo er ég að fara að spila á mánudaginn í forkeppni fyrir konsert-keppnina í skólanum (sá sem vinnur fær s.s. að spila með hljómsveit skólans í lok árs) og leggst það bara vel í mig, FYRIR utan að ég er ekki búin að finna píanista.
hoho!
já það er laugardagur í dag, svo sannarlega. og hvða ætli ég sé búin að spurja marga?

SEX STYKKI!
úff púff. spurning umað mæta bara með geisladisk og taka karókí spil á þetta?
hlýtur að reddast.
:)

annars er ég bara kát og hress, er meira aðsegja að spá í að fá mér ís á eftir. það sást nefnilega til sólar í dag hér í birmingham rigningarviðbjóðsútnára og það var ekki drulluskítskalt.

spurning... ætti að ég að breyta um útlit á blogginu?

L8ER

ábending til sjóndaufs matargerðarfólks

það er ekki gott (né gaman) að taka úr sér linsur eftir að hafa skorið niður chilli.

það er hins vegar vel vatnslosandi fyrir efri helming andlits.

snap out of it bitch!

stundum eru hlutirnir skrítnir. ég er við það að falla á tíma við það að undirbúa Brammsa litla fyrir miðvikudagstónleika en það eina sem mér tekst að gera er að drekka te, lesa blogg og hlusta á breskt píkupopp. og jú ég reyndar límdi Bruch píanópartinn minn.
vandinn virðist að einhverju leyti snúast um fyrrnefnt píkupopp, en þar grenja misgóðar breskar söngkonur um ástina á misgóðan hátt. og gáfulegan. samt sem áður er ég í kjölfarið komin með massa-heimþrá og finnst ég algjörlega ein og yfirgefin. sem er nú bull í meira lagi, hér er allt morandi í fólki.
eða svona.
svo var ég með stæla við kvartettinn minn. samt mjög þarfa stæla og ég baðst seinna afsökunar og útskýrði mál mitt. ég er bara alls ekki til í að vera með kvartettæfingar sem snúast bara um það að blaðra um ekki neitt og spila í gegnum verk. ég vil æfa eins og manneskja, svo er vel hægt að blaðra eftirá. fékk nú samt smá sammara, bretar taka svona yfirlýsingum illa... það er ekki í þeirra kúltúr að bara segja hlutina eins og þeir eru. allt fer fram einhvernveginn án þess að orða það beint út.
óþolandi drasl.
oh jæja.... 5 mánuðir eftir. :)

ekkert bloggað lengi

en það er nú bara stundum svoleiðis. maður er nú samt ekki dauður úr öllum æðum, spilaði t.d. í hóptíma áðan. gekk svona la-la. ekki alfeg jafn la-la og ég vildi sjálf, en í áttina. fékk svo hörkugóð komment og spilaði svo aftur smá. og þá var það la-la betra.
úff.
víólukvartettinn sem aldrei æfir sig (já við erum ekta) hittist í kvöld og át og talaði illa um aðra strengjaleikara. ég gaf öllum "magic beans" sem er örugglega það tilgangslausasta drasl sem ég hef nokkurntíman gefið nokkrum, ef frá eru taldir inniskórnir sem ég gaf jónisæta einu sinni í jólagjöf og voru 3 nr of litlir.
en það var stuð að hitta fólk sem ekki er sænskt og býr með mér. svo hjólaði ég bara heim. maður er svo hress.
byrjuð í GIMMINU fyrir þá sem ekki hafa fengið veður af því. nú er EnnEittSkiptið stefnt á mjónu-lúkkið og allt sett á fullt. það er nú samt rosalega gott að sprikla svona.... ég á næstum því ekki jafn erfitt með að fara á fætur á morgnana og borða voðalega hollan og góðan mat eiginlega alltaf. erfiðast finnst mér samt að hafa hætt að drekka Dæet Kók. sikk?
oh jæja, ég er þá ekki heróínfíkill. enda væru auka fitufellingar þá líkast til minnstu áhyggjuefnin mín.
þvílíkt blaður, ég trúi því ekki ég sé að fara að posta þessu.
oh well, best að gera vont verra og taka af mér mynd :)
xxx (þetta segja bretar í staðinn fyrir koss og knús)

blogg í vikulok *dæs*

mér finnst bloggið mitt leiðinlegt. en ég ætla nú samt ekki að gerast blogg beiler eins og svo margir. enda ekkert ég sem les bloggið mitt oftast, haha!
er að gubba úr þreytu, samt lagði ég mig. áttu aðvera 20 mínútur en urðu 2 tímar. búbbs! og þetta sem átti aðvera stóri-langi-ítarlegi æfingardagurinn minn.
en eins og viskustykkið Þórunn Guðmundsdóttir sagði, þá er ekki til leti, aðeins er líkaminn þreyttur og þarfnast hvíldar.
ble.
svo er nú líka allt í lagi að láta reyna á rifþolin í nágrönnunum og æfa til 9 í kvöld. þau hafa ekki kvartað hingað til. og hvað er huggulegra á sunnudagskvöldi en nokkrir klukkutímar af ljúfu víóluspili?
tala nú ekki um hindemith sóló sónötu.

jæjajæja *dæs*

ævintýra-tóta fer í labb

ó já.
eftir að hafa fengið mér kaffi með Yael og átt mjög ítarlegar umræður um lífið og tilgang þess ákvað ég að leggja land undir hjólið mitt og kíkja á líkamsræktarstöð sem (ég hélt) er ofar í götunni minni. hagley road 460. ég bý í 207 og það er ekkert það langt frá hagley rd 1 svo eftir slump-útreikninga gerði ég ráð fyrir því þetta væri nú ekki mjög langt í burtu.
little did i know.
fyrst byrjaði nú fallegi brúnskellótti-blái fákurinn minn á því að hleypa úr sér öllu lofti að aftanverðu. tóta-tilbúin-að-takast-á-við-allt var vitaskuld með hjóladekkja pumpu á sér og ætlaði heldur betur að redda málunum. sem tókst ekki. gatið var greinilega það risastórt að blessuð slím-slangan náði ekki fylla uppí það eins og á að gerast og hefur verið ða gerast síðasta hálfa árið eða svo. ég tek þá þá (lélegu) ákvörðun að rölta með hjólið í fyrrumnefnda líkamsræktarstöð, þar sem hún gat nú ekki verið langt undan, ég var búi nað vera að hjóla í nokkrar mínútur.
little did i know aftur.
Ég er fullviss um að það sé hægt að labba eftir Hagley Road til enda veraldar. eða þangað til maður hnígur niður af máttleysi. eða maður er skotinn niður af glæpaklíkum.
þessi blessuð gata er nefnilega eins og lógaritmi, því hærra sem þú ferð, því lengra er á milli númera (var ekki lógaritmi þannig? stæ 503, je). þannig að ef maður er 15 mín að labba frá nr.1 til 207, þá er maður 30 mín að labba frá 207 til 414 og frá 414 til líkamræktarstöðvarinnar er heil eilífið.
ekki nóg með að langt sé á milli húsa, heldur vantar sum hús líka. og sum hús eru á staðnu en með neglt fyrir glugga og dyr.... frekar spúkí.

en ég lét mig hafa það (duglega-tóta) og komst loks á leiðarenda. rétt svo leit inn um dyrnar og ákvað að þetta væri ekki staður fyrir mig. ekkert nema biksvartir sveittir karlar að PUMPA lóðum (með miklum tilþrifum í látbragði og hljóðum) eða skokka á brettum og það hringlaði svo svakalega í blinga-blinginu að það var eins og maðru væri staddur við mynt-teljaravélina í Landsbankanum.
þannig að við flatadekk röltum okkur bara í rólegheitunum aftur heim.
þvílík stemming.
p-anna (og mamma mín) myndi nú líklega benda á að allt þetta labb væri svo sannarlega góð líkamsræktaræfing og það að springa dekk um kvöld í rólegheitunum er miklu skárra en að springa "snemma" morguns þegar maður er orðinn og seinn í skólann.
ég er aftur á móti bara orðin svöng og pirruð og var því miður að ráma í það að eina hjólabúðin sem ég veit um í birmingham er í smelly park þar sem ég bjó í fyrra.
hinumegin í bænum.

oh jæja jæja

komin út aftur

og það er EKKI gaman. eiginlega bara hundleiðinlegt og svo er rigning og ég á ekkert að borða. og svo virðiðst msn ekki virka allt í einu :(
glatað drasl.

bubbu rubbu rubbu ruuu

speis takkinn á töllunni er bilaðurog það er að gera mig brjálaða. stuð.
éger ekkibúin að æfa mig fráþví ég kom frá færeyjum, sem er nú frekar heimskulegt af mér. reyndar skal ég viðurkenna að ég er komin með sammara.
annars er það helst í fréttum að svalirnar okkar eru orðnar að sundlaug og "göngum yfir brúna" er á bloggsíðu pálma gunnarssonar. allt að verða vitlaust.

get ekki sofnað... sem er frekar púkó þar sem ég er búin að lofa mér í alls konar rugl á morgun, þ.a.m. að keyra jónsæta í vinnuna. snemma.
hlýtur að reddast.
annað sem hlýtur að reddast er kaup á jólagjöfum, er bara búin að kaupa eina. en ég er búin að pakka henni inn líka, svo það er aukastig.
þriðja sem verður að reddast er jóladagur.

reyndar er svefnleysið alls ekki afkvæmi jóla-kvíða eins og fólk gæti haldið af lestri þessa póst (tala nú ekki um ef það horfir á kastljós líka), baraþetta venjulega.... sykur-ofát.

oh jæja, tilraun númer þriðji klukkutíminn

ísland best í heimi

ógeðslega gamall frasi og ofnotaður, en að er nú svossem hægt að segja það sama með "gleðileg jól" og "til hamingju með afmælið" þannig að ég nota þetta baaaara.
er sem sagt komin heim og aldeilis búin að fá að knúsa fólkið mitt, held jafnvel að augun í systrum mínum séu orðin aðeins útstæðari en áður.
fyndin fyndin.
svo er bara þétt dagskrá til Jóla og önnur þéttari til 8. janúar þegar ég á flug út (er strax komin með kvíðahnút og þunglyndi yfir að þurfa að fara). en eins og jóla-glögg-ir (haha aftur fyndin hérna) lesendur vita þá er nú samt alltaf hægt að plata kellinguna í hitting. tala nú ekki um ef viðkomandi lumar á einhverju góðgæti :)
er með gamla góða númerið mitt 868 4317 og svo á ég heima á Hjarðarhaga 64 ef þið eigið leið framhjá í góða veðrinu.
kysskyss
lovjú ol

t

ammlisbadn!

jajaja!
kellingin ordin 18 ara aftur. tvilik lukka ad verda ekki 27 i dag eins og margir jafnaldrar minir hafa lent i a arinu.
annars er tad helst i frettum ad eg er a leid til faroe islands lika i dag. var komin halfa leid (koben) i gaer en ta var fluginu aflyst vegna vedurs. tannig eg atti nadasama nott a donsku hoteli. to ekki einsomul, tvi bestiheimi Svafa helt mer vakandi langt frameftir og er i tessum toludu ordum ad notfæra ser morgunmatinn sem eg missti af :)
en nu er tjekk inn og svo eftir orfaar minutur er tad Vågur og mr. Eyjolfsson.

kossar!

er búin að vera í ruglinu þessa viku, nenni bókstaflega ekki að gera RASSGAT. enda svossem ferlega asnalegt að GERA rassgat, svoan þar sem maður er með eitt innbyggt. asnalegt orðtak. allavega. eftir að hafa ekki nennt að æfa mig, ekki nennt að taka til, skrifa ritgerð, tala við fólk, hætt borða mat sem ekki er nammi og drukkið að meðaltali hálfan líter af dæet kók á klukkutíma ákvað ég að vaska upp (það gerir það heldur eiginlega enginn annar).
braut glas og næstum skar af mér hægri þumalinn. fríkaði aðeins út og hringdi í 24 tíma hjúkkusíma (sá sko ofaní kjöt) en þar sem ég lýsti skurðinum sem beinum, hreinum, órauðum og óblæðandi, sagði hún mér bara að vera róleg og hafa engar áhyggjur. sem ég hafði nú samt í smá stund, en eftir að hafa horft á nokkra Heroes þætti uppgvötaði ég að það er fólk þarna úti í hinum ímyndaða heimi sem hefur það mikið verr en ég svo ég róaðist. sárið var líka aðeins byrjað að gróa.
og finn lítið sem ekkert fyrir því í dag. keypti líka töfraplástur sem virðist virka mjög vel. keypti líka svona "gervihúð" í spreybrúsa en þori ekki að nota hana.
keypti líka vinegums en það er búið af því ég át það.
en bíðum við... hvað eru margir dagar í Færeyjar?
jú það er nefnilega alfeg rétt... það eru bara 3. :D:D

fýlu drottningin

Jón farinn aftur heim til Íslands svo ég er í fýlu. muuuu huuuu :( það er ekkert gaman þegar hann fer alltaf bara heim og ég þarf ennþá að vera í ljótu Birmingham þar sem allt er vaðandi í geðsjúkum svíum sem koma inn til manns til að segja hæ og skilja svo hurðina eftir opna á leiðinni út.
já ég er s.s. komin í það stuðið að láta ALLT fara í taugarnar á mér. held ég megi það nú samt alfeg í smá stund. næsta "kast" sem ég ætla að taka í tilfinningarekkanum er samt samviksubit af því að ég æfði mig ekki neitt í 4 daga. sé nú ekkert eftir tímanum samt... æfði margt annað skemmtilegt á meðan, hmoooohhh ho ho ho. hey nei ég er í fýlu, ekkert stuð.

Jón er að Koma!

á morgun á morgun á morgun!
II: húrrahúrra! :II
er alfeg á límingunum er svo spennt. nenni ekki að æfa mig og nenni ekki að tala við neinn eða vera sósjal. fór í skólann og bara veifaði þeim sem ég þekkti og strunsaði svo aftur út. vá hvað maður getur verið óþolandi.
en það er nú best að pína sig aðeins og sarga smá... auk mr. mostbeloved, er einnig von á víólu drottningunni í bítið á morgun.
púúúú!

sofandi sulta og söngvarageðvilla

var bara að vakna... held það sé eitthvað verið að vinna upp svefnleysið síðustu viku og etv. fyrirbyggja kvef. svo getur líka bara vel verið maður sé að drepast úr leti.
er t.d. bara búin að klæða mig í helminginn af þeim fötum sem ég ætti aðvera í, en ef ég fer úr náttbuxunum veit ég að mér á eftir ða verða svo kalt og ég nenni því ekki.
var líka að vona ég gæti bara verið í þeim í allan dag (var í þeim í allan gærdag og það var bara fínt), en svo kom í ljós að ég ÞARF að fara út af því það er ekki til neinn klósett pappír. eða sulta.
ég elska sultu.
reyndar væri ekkert nema sanngjarnt að söngvari íbúðarinnar keypti næsta holl af klósettpappír þar sem hún er búin að vera að snýta sér linnulaust í 2 vikur. grínlaust. ég er orðin fullviss um það að ef fólk snýtir sér of mikið, læknast það EKKI af kvefi. hef aldrei upplifað áður "fullum fetum" söngvarastress út af kvefi. auðvitað hefur maður mikla samúð... passa hljóðfærið sitt og allt það.

en vó

ég er ekki að grínast þegar ég ssegi að hún hafi ekki sleppt snýtubréfinu. það voru klósettrúllur útum alla íbúð, í öðru hverju orði (og hún tala frekar mikið) þurfti að vera pása svo hægt væri að snýta sér. hún tuggði íbúfen (eða hvað í fjandanum það er sem fólk heldur að lækni kvef) eins og dórítós flögur, mældi í sér hitann 3svar á dag. það var nefsprey og hitakrem, fáránlega mikið magn af heilsutei og svo var keyptur einhver voðalegur útbúnaður svo hún gæti nú andað að sér gufu.
hún fór ekki út í viku.
þetta er BY FAR skýrasta dæmið sem ég hef upplifað sem sannar samband andlegrar lækningar og líkamlegar. ég er handviss um að ef hún hefði sleppt því að vera móðursjúk með þessa litlu kvefpest og snýtt sér 80% minna hefði þetta verið búið á degi. kannski tvemur.
en jæja, nú fer að verða aðkallandi ég fari og kaupi klósettpappír.
leitör gæs!

firefox í fýlu

elsku browserinn minn er leiðinlegur. allt í einu (já í alvörunni, allt í einu, ég var ekki að downloada neinu drasli) vill hann ekki birta toolsbarinn minn með bookmarks og svo er einhver MEGA púka asnalegur kantur neðst á glugganum sem ég get ekkert gert við.
búhú!
hefur einhver lent í þessu? og veit hvað á að gera?
jónsæti sem er með framhaldsmenntun í tölvunarfræði varð frá að hverfa til að næra sig áður en lausn fannst á málinu.
æj bú.

tónleikarnir gengu bara svakalega vel. fannst mér allavega. ekkert fullkomnir frekar en annað og ansi útúr tjúni, en mér fannst fílingurinn góður og allir FJÓRIR áheyrendurnir litu út fyrir aðvera ekki að deyja úr leiðindum.
sem er nokkuð gott.
jájájá.

-næsti dagur: ég náði að gera við browserinn af því að ég er klár og sniðug :) og auk þess breytti ég lúkkinu svo núna er ég með litlar kisur í staðinn fyrir leiðinlegu örvatakkana til að fara back og forward. vá hvað mér finnst ég vera gáfuð :)

þessi gamla

nú ætti ég að vera að æfa mig. mjög svo.
en neinei, ég er svo mikið að hugsa um það hvað mig langar í súkkulaði að ég get varla hreyft mig. meira ástandið. svo er kalt og ég er svolítið þreytt. engar nýjar fréttir þar. hoho.
þyrfti líka að fara í sturtu og klippa á mér neglurnar. hvað er eiginlega málið?! maður hefur varla undan að vera á lífi það er svo mikið að gera!
jedúdda.
af öllum þessum verkefnum, held ég það sé best að leggja sig.