róleg vika framundan

mamma mín getur hvorki bakað piparkökur né skreytt þær svo neinu magni telji, nema BÆÐI börnin hennar taki virkan þátt. framan af var minn virki þáttur aðallega í því að éta það kökudeig sem stóð undan þegar búið var að stimpla formunum. lagði ég mikinn metnað í að gera þetta á sem hljóðlegastan og laumulegastan hátt.
tókst það yfirleitt og má leggja rök af því í framhaldi, að eftir sem ég eltist (hvað segir málfarsfasistinn við þessu?) varð fjöldi kaknanna (ég fletti þessu orði upp og það er bæði rétt) meiri og almennt heilsufar mitt betra.
en ég fékk s.s. símtal frá móður minni sem byrjaði á þessa leið:

M: hæ elskan, við ÞURFUM að baka piparkökur
t: já ekkert mál, þetta er nú frekar róleg vika hjá mér

en svo til að vera alfeg viss setti ég mömmuna á hold og náði í Svörtu Bókina, sem gegnir sama hlutverki í mínu lífi eins og minnishluti heilans í öðrum, og fletti upp á vikunni sem ég hélt að væri "róleg".

mánudagur- jú reyndar var hann nokkuð rólegur, þar sem að ég hafði misminnt mig um æfingu kl. 1900.
þriðjudagur- tónleikar kl. 20.00 í hásölum, mæta 19.00, á sama tíma þyrfti ég að vera staðsett í Sigurjónssafni við Sæbraut að renna Shostokovitz með mínum ástkæra Tuma. veit ekki alfeg hvernig ég redda þessu....
miðvikudagur- tónleikar kl. 20.00, reyndar þeir sömu og á þriðjudaginn, en ble...
fimmtudagur- jólatónleikar nemenda þórunnar guðmunds.
föstudagur- tónleikar framhaldsdeildar tónskóla sigursveins þar sem Tumi mun flytja shostokovitz öllum til mikillar jóla-gleði og ánægju
laugardagur- kammersveitartónleikar kl. 16.00

við mæðgur náðum þó að troða bakstrinum á fimmtudagskvöldið og allir ánægðir. ég fékk reyndar vægt taugaáfall og stresskast yfir yfirvofandi viku sem braust út eins og venjulega í formi þreytu og kæruleysis. var þessvegna vakandi til tvö í nótt og svaf svo yfir mig.

hó hó hó

en málið var að...

...HINN strengjakvartettinn minn, sem var seint í gærkvöldi nefndur (maður má víst ekki segja skýrður út af öllum málfars-fasistunum sem lesa blogg hjá saklausu nautheimsku fólki sem kann varla íslensku) Strengjabrúðurnar (ég er ekki ennþá sátt við þetta nafn) var að spila tónleika með Herr Pál Óskari og Moniku hvaðhúnnúheitirsemeftirnafn, á Ólafsvík. sem er bæ ðe vei bara soldið krúttlegur bær, allavega skárri en fokkin stykkishólmur. en reyndar er geggjuð hamborgarabúlla á stykkishólmi. anyways...
ég var búin að éta ógeðslega mikið af svona gulum (sítrónu) extra brjóstsyktri eða hvað þetta á nú að vera á leiðinni í bílnum og var bara prumpandi út í eitt. veit ekki hvað það er með þennan brjóstsykur sem eykur svona loftmyndun í maganum á manni eða eitthvað. anyways... auðvitað fannst mér þetta nú soldið leiðinlegt þar sem við stúlkukindurnar vorum nú að þykjast vera soldið professjónal, vorum allar í fötum sem voru eins á litinn og svona, ég hafði meira að segja farið í sturtu og hún Fríða var með nýju eyrnalokkana sína. svaka smekklegar.
svo erum við niðri í einhvejru herbergi að bíða eftir að tónleikarnir byrjuðu. og ég -af einskærri TILLITSEMI labba að klósettinu, slengi rassinum í átt að dyrunum og hleypi af einu hressilegu prumpi. allt í einu snarþagna stelpurnar og horfa á mig einsog ég sé eitthvað geðveik.
auðvitað er það ekkert svakalega smekklegt að vera að prumpa svona, ég geri mér grein fyrir því, en eitthvað varð ég að gera til að losna við þetta loft!
"Páll Óskar er þarna inni!" sagði þá Elfa og dó úr hlátri.
mér var ekki skemmt (eða svona)
þá var semsagt litli homminn inn á klósti (ég hafði nú reyndar heyrt eitthvað svona söngl, en gerði mér ekki grein fyrir því ða þá var innan af klóstinu) að fokkin skíta og ég fattaði ekki neitt. prumpa bara óhikað á dyrnar hjá honum.
og ef þið haldið að þetta hafi nú kannski ekkert heyrst inn, þá.... jah.... Think again.
en það fyndnasta (ef einhverjum finnst þetta nú fyndið á annað borð, ég var nú bara mjög hneyksluð á stelpunum að vera að hlægja sovna að þessu) var kannski það að ég var (og er) búin að vera að rakka niður þessa tónlist hans palla og moniku, gjörsamlega hata þetta hörpu-gutl og mér finnst hann í alvörunni ekki syngja vel (hvað er málið með að Haaaaaaaaaaaanga í tóninum eins og þú sért á klettasnös?) og ðegörls vissu ekki að klósetthurðin var lokuð né heldur að ég vissi EKKI að palli var þarna inni. þannig ða þær héldu bara í rólegheitunum að ég væri í ALVÖRU að prumpa á grey manninn.
og þetta kallar maður vinkonur sínar!
heldég þurfi að fara aftur yfir jólakortalistann...

ég er svo heiladauð að ég get bara ekki sest niður og skrifað prumpusögu gærdagsins...
en hún kemur stelpur mínar :)

ég vil...

... að einhver fari að taka sig saman í andlitinu og koma upp svona síðu þar sem allar nýjustu kjaftasögurnar eru birtar. bæði sé hægt að fletta upp eftir nafni, aldri, búsetu og kynhneigð. svo gætu kannski verið myndir og als konar.
ég var s.s. að heyra -ekki bara eina- heldur TVÆR kjaftasögur sem ég vil endilega fá staðfestar sem fyrst.
spurning bara um að kaupa sér nýjasta séð og heyrt?

jólajól

nú er komin 2. des
og ekkert ves
-en.
brjálað stuð og stemming
og engin lendir í hremming.

eða það.

ýtið á hreindýrin :)

ég veit maður á nú ekki að vera að viðurkenna að maður þekki svona fólk... en þetta hér er hún Guðný Birna vinkona mín.

gúrka

stundum er ég geðveikt hneyksluð á því hversu leiðinlegar og óáhugaverðar fréttirnar geta verið. í gær var t.d. alllöng og ýtarleg frétt um eitthvað afríkuríki sem er farið að bjóða fólki skíðaferðir.
á sandi þeas.
mjög ansalegt að mínu mati. gleymum ekki hálfsíðufréttinni í morgunblaðinu þegar lögregluþjónn fylgdi andamömmu yfir götuna ásamt litlu ungunum sínum.
auðvitað er nú samt betra að heyra svona fréttir heldur en eitthvað morð og misþyrmingar. en þurfum við endilega alltaf að hlusta á eða lesa fréttir? getur fréttatíminn ekki bara verið styttri ef að lítið er í fréttum? fólkið í kastljósinu getur þá kannski leyft viðmælendum sínum að klára setningar í staðinn... for a change. sama finnst mér um moggann. ef mig langar til að lesa eitthvað skemmtilegt yfir kókópöffinu þá næ ég mér nú bara í andrés blað eða eitthvað.
en jæja, maður vinnur víst ekki allar orustur. orystur?
hvers konar orð er þetta nú eiginlega?
almáttugur.
ég þarf að fara að skella inn "skitið yfir íslenskt mál" færslu bráðum.
en það sem kom mér nú á bragðið að tala illa um ómerkilegar fréttir var (nema hvað) færsla úr hið skemmtilega suðuramt sem undirrituð er að slá inní þessum töluðu orðum.
innslegnu orðum.

29. janúar 1903
SA-D II nr. 661. um fótbrot Auðuns Jónssonar á Dagverðarnesi.

mér finnst...

...leiðilegt þegar fólk heldur afmælisveislurnar sínar á stöðum sem maður kemst ekki á

kalt....

..og nokkuð niðurdregin.

s.s. blá í orðsins fyllstu merkingu

11. maí 1904
SA-D II nr. 596. Sakamál gegn Oddi Björnssyni í Snússu á Kjalarnesi (fyrir tvíkvæni).

hvernig er annað hægt en að stunda tvíkvæni þegar maður býr á bæ sem heitir "Snússa"?

miðstigsprófs-fígúra

hin fróma tótfríður var í hádeginu í sína fyrsta söngprófi. stemming engu að síður og ætlaði allt um koll að keyra. var það djörf að taka af mér gleraugun sem gerði það að verkum að ég sá hvorki né skynjaði nokkuð annað en óljósa skugga hér og þar í stofunni.
mjög áhrifaríkt. gleymdi samt heilu frönsku erindi og klúðraði uppáhaldslaginu mínu :( vona að signý sæmunds lesi ekki blogg fólks, það er nefnilega aldrei að vita nema ég hafi komist upp með herlegheitin. hver þarf réttan franskan framburð þegar hægt er að geifla sig í framan og vona að erindið sem maður gleymdi sé um það sama og erindið sem maður gleymdi ekki?
ekki ég.
en ég var soldið foj yfir uppáhaldslaginu mínu.
mjuh.
en svo endaði ég á því að syngja Wagnerinn minn og tók virkilega á því (útskýrir kannski af hverju mér líður eins og gamalli -Rauðri- blöðru), hreinlega Vældi í himnadrottningunni um að leyfa mér að drepast.
svo þegar ég rankaði við mér úr Wagner-Wímunni sá ég signýju sæm þurrka sér um augun og segja milli ekkasoganna:
"ég held ég bara geti ekki annað en gefið þér hreina tíu... þvílík frammistaða!"

Getraunin!!

nei þetta er ekki svona dagskráliður eða neitt þannig og mun örugglega ekki koma aftur hér á síðuna...
en nú spyr ég.
hverjir eru mennirnir?
:)

nýr linkur

bætist við. endar held ég bara með óskupum þessi linka listi minn. en hann er yfir á hana Sóleyju sem varð (skiljanlega) móðguð útí mig þegar ég sagði að flautuleikarar væru leiðinlegir og ég hataði þá.
sóley er s.s. flautuleikari.
þannig að ég verð einhvernvegin að troða þessu aftur ofan í mig, því svona þegar ég fer að hugsa málið þá eru flautuleikarar yfirleitt ekkert voðalega leiðinlegir. Bestaskinnið Eyjólfur er t.d. flautuleikari þó hann þykist vera einhver tenór núna og svo spilaði ég undir flautunni Berglindi í fyrra og ekki er hún leiðinleg þó hún eigi hvíta skó. svo á ég líka vinkonu sem heitir Tobba og er heldur betur hress og kát. flautuleikari.
þannig að nú ropa ég hátt eftir að hafa étið þetta allt til baka og bið þá sem fúlir urðu afsökunar.

urðu?

allavega.

leiðrétting!

eins og maðurinn sem er alltaf að hitta móður mína í strætisvögnum bæjarins benti réttilega á eru tónleikarnir í kvöld klukkan 18:00.

dumma tóta

í hásölum! mæta

i want to live in a wooden house
making more friends would be easy
i want to live where the sun comes out

fortíðarljómi

er víst íslenska orðið yfir nostalgíu ef ég man rétt.
en ég er hér í þessum töluðu orðum ða hlusta á Coldplay, Pharachutes. minnir mig svo óskaplega á Stade ferðina okkar í janúar 2001 að ég er gráti næst. eða svona... kannski ekkert endilega gráti næst, bara hálf melló. varð svo yfir mig ástfangin af Lettneskum Hornleikara í ferðinni að annað eins þekktist varla. en hann vildi mig ekki, eins skringilega og það nú hljómar. sagðist eiga kærustu sem væri flautuleikari.
einmitt ein af þeim ástæðum sem ég Hata flautuleikara. hin er að þeir eru yfirleitt leiðinlegir.
fyndið samt hvað gamlar tilfinningar geta skotið upp kollinum þó maður sé á allt öðrum stað í lífinu og kannski búinn að "refresh-a" viðkomandi tilfinningu gott betur. t.d. myndi ég gubba af hlátri ef fyrrnefndi hornleikari skyti upp kollinum nálægt mér núna, ekki fræðilegur möguleiki í Geimi að mér finnist það sama um hann nú, eins og þá.

samt er ég hálf lin yfir að vera að hluta á þessa plötu.
kannski er ég bara svöng...

You are 80% Sagittarius

How much do you match your zodiac sign?

... heldur hótun

stundum þegar ég vakna langar mig afskaplega mikið til þess að fara aftur að sofa.

Minni á tónleika í kvöld kl. 18.00, Hásölum Hafnarfirði þar sem ég mun troða upp með einstaklega vel æfðu og skemmtilegu miðstigsprófsverkefni.
auk mín munu þau Finnbogi og Björk sýna sig og láta í sér heyra, aðalatriði kvöldsins er engu að síður ég og allt sem ég geri.
allir að mæta.

þetta er ekki boð...

subbusagan

þannig var mál með vexti að jónsætiogsísvangi bauð henni tótu sinni út að borða rétt eftir hádegið. gjörðumst við djörf mjög og fórum á ASK. namminamm. fengum okkur feitar klúbb-samlokur ásamt meðfylgjandi kartöflum. franskættuðum.
namminamm.
svo skundum við til vinnu, erum þar hress og kát og allir una vel við sitt. nema þá fær tóta litla skelfilega illt í magann. kannski ekkert skelfilega, en svona svolítinn seiðing og vissi hún þá af fyrri reynslu að aðeins eitt væri til ráða. Og sem betur fer er Þjóðskjalasafn Íslands nokkuð vel búið af hreinlætistækjum og fylgihlutum svo að athöfnin sem á eftir fylgdi var nokkuð einföld í framkvæmd.
hóst.
en guðminngóður fýlan sem fylgdi!! oj oj. hinn fyrrnefndi jónsæti var fyrir löngu búin að taka kúkafýluspreyið sem var til í sumar (út af því að einn sem vinnur hér var með sífelldan niðurgang í marga mánuði þangað til hann fór í aðgerð) og henda því af því að lyktin af því var næstum því jafn hroðalega og... jah... fýlan sem það átti að fela. en lítið var til ráða þannig að tóta bara þvær sér vandlega með sápu og lokar svo hurðinni, nær dauða en lífi. er þó ekki að hugsa um þetta frekar, svossem ekki í fyrsta skipti sem einhver eignast illa-lyktandi afkvæmi innan um gulu flísarnar.
Varla eru liðnar nema nokkrar mínútur þegar húsvörðurinn birtist í dyrunum með heilan her af PÍPURUM.
"jájá! það þarf víst að taka klósettin hérna niðri í gegn, við erum bara að tjekka á lögnunum og svona, gera smá vettvangskönnun... látið ykkur ekki bregða."

látið YKKUR ekki bregða hugsaði ég nú bara og stillti Wagner óperuna á fullt í heyrnartólunum svo ég myndi nú ekki heyra öskrin....

hún tótfríður harðdal...

...setti inn nýjan link. en vil ekki segja hver það er eða hvað hann(nú er ég ekki endilega að segja að bloggarinn sé karlkyns...) hefur áorkað í lífinu, út af allskonar konfliktum í hausnum á mér. stundum þekkir maður bara OF margar hliðar á OF mörgu fólki sem tengist á OF mismunandi hátt gegnum OF mismunandi aðstæður.
ef þetta gerir ykkur ekki forvitin þá veit ég ekki hvað.

en svo er þetta víst líka einhverskonar tilraun, hjá fyrrnefnda bloggara, svona að sjá hvað margir fatta bloggið án þess að hann (bloggarinn)auglýsi það á einn né neinn hátt.
nett.

svo langar mig ótrúlega mikið til að skella inn einni subbu-sögu... algjörlega óskylt öllu sem áður hefur fram. einn kaffibolli í viðbót og þá kemur hún.
hohoho!