Skömm í hatt

ég verð nú bara að gjöra svo vel og skammast mín.
var að fatta það að ég hef ekki sett link yfir á STÓR vinkonu mín og sálufélaga, samviskurauðvíns samdrykkjunaut og allra handa yndæli, hana Siggu mína!
skammi skamm tóta litla.

ég vona að heimsókn í byrjun febrúar með rauðvín, ekkimjög dýra osta og sultu, bæti þér þetta upp, elsku hjartans Sigga mín.

afsakið veröld

bólur

ég er með RISA stóra bólu á hökunni. hún er svo ógeðslega stór að ég get ekki kinkað kolli svo vel sé. hún er búin að vera þarna í nokkra daga og ekki gera neitt nema stækka og breikka og vera mér og öðrum til ama og leiðinda. sérstaklega mér þó og fólki sem er að bíða eftir því að ég kinki til þeirra kolli.
og ekki nóg með það. haldiði að "litla" krúttið hafi ekki bara boðið vinkonu sinni í heimsókn, svo að núna er ég með TVÆR stórar bókur á hökunni.
hvað næst?! bóla á mitt ennið?!

ég er svo löt að ég gæti gjörsamlega lagst útaf í þessum töluðu orðum og gert ekki neitt. sem er nú samt eiginlega það eina sem ég er búin að gera í vinnunni í dag. he he. nema nottla ég lá ekki. maður verður allavega að þykjast gera eitthvað. en svo verð ég að taka mig á og drulla mér inn í hinn fagra og sarga af lífs og sálar kröftum. sé nú samt ekkert tilganginn... ég á hvort sem er eftir að verða eins og hálfviti í þessu andskotans prufuspili hversu mikið sem ég æfi mig. hrumpf!
svo þurfti ég að eyða 440 krónum í strætó í gær af því að það var uppselt á víkings-tónleikana. sem er nottla geðveikt gaman fyrir hann og svona, en frekar glatað fyrir mig. sérstaklega þar sem ég var með tösku, íþróttadót og víólu á bakinu. OG ég var blaut í fæturna. en svo fór ég bara á kaffibrennsluna með Tinsel og svei mér þá ef ég varð ekki aðeins kátari við það. og líka aðeins reyktari, ef fólk veit hvað ég meina, ef fólk hefur farið nýlega á kaffibrennsluna, ef fólk er ekki alfeg með á því að reykingar séu næs.
ég þoli ekki reykingar. þær fara svo mikið í taugarnar á mér að ég fékk Ógeðslega stóra bólu á hökuna. og hún stækkar bara og stækkar helvítis bólan og ég er búin að vera að hnjaskast svo mikið á henni að ég er komin með marblett á hálsinn.
sem er ekki kúl heldur.
æj ble.
en mamma mín sælust er búin að lofa að kaupa handa okkur pizzu í kvöldmat, svona í skaðabætur fyrir það að hún fór til akureyrar í morgun og verður ekki komin heim fyrr en svona um áttaleytið. eða eitthvað. kannski soldið skrýtin útskýring á pizzu í kvöldmatinn, en mér er D-sama. jónsæti ætlar hvort sem er að fara út að borða með einhverjum tölvunörd vini sínum, sem hann á bara eftir að tala tölvunördamál við sem enginn skilur, örugglega ekki þeir heldur(já mér var boðið með...) þannig að ég fæ ekkert samviskubit.
hvernig er líka hægt að fá samviskubit ef maður er með svona Massa mikla bólu á hökunni?
ég spyr.

þetta er svo ógeðslega kúl að ég var næstum því bara hlupin af stað útí næstu ljósastofu (þar sem Hallveig hressa liggur örugglega núna... ;) til að ná mér í smá brúnku, svo ég geti nú allavega verið soldið svertingjaleg.
hvað í andskotanum er maður að þjarka alltaf á þetta djöfulsins klassíska hljóðfæri og syngja e-r aríur og shitt. þetta er kúlið.
Búmm tsjagga búmm búmm

nú veit ég ekki hvort dýrategundin "herdúfur" eru til, en hafiði velt því fyrir ykkur hvað það er líkt orðinu "derhúfur"?

herra og frú danmörk 2005...

... hér kem ég. búið ykkur undir mikinn víóluleik og afburða kunnáttu í tónheyrn, hljómfræði og tónlistarsögu, svo ég minnist nú ekki á hið Magnaða píanóspil sem mun heilla prófshaldara konungslega danska tónlistarskólans uppúr fleiru en bara skónum, he he he.
eða það.
var semsagt að leysa út jólagjöfina frá ástkærri móður minni og mun fljúga á vit góðra pulsna þann 24. janúar með gæðaflugfyrirtækinu icelandic express.
brottför áætluð síðar (1. febrúar). nú er bara að setja bjórinn í kæli... eða ætti ég að segja: nu skal i sette öllen i köleren?

muuuu hu hu :(
diskurinn með ógeðslega góða og flotta víóluleikaranum Garth Knox sem ég ætlaði að kaupa á Amazon "is currently unavailable" líka bókin um Boy George.
ég á svo bágt, muuuuu hu hu hu, aumingja ég.

í gær...

...var ömurlegur dagur. einn af þessum égvildiaðégværiskjalbakaáhafsbotni dagur, svo ég eyddi nær öllum deginum uppí sófa með flísteppi, ullarteppi og sæng. mamma var samt góð við mig og gaf mér grænmetis-súpu og rúgbrauð, Hildigunnur var líka góð, vakti mig 5 mín eftir að tíminn sem ég var að sofa yfir mig í var byrjaður og gaf mér svo frí. síðan var Þórunn líka ofsalega góð við mig í söngtímanum mínum, þannig að ég þurfti eiginlega ekkert að syngja, sem betur fer, því þá hefði ég farið að væla og það hefði hvorki mér né henni þótt skemmtilegt.

þannig að staðan er: tóta-3, heimurinn-1.

en þar sem heimurinn er miklu stærri en ég (þó ég hafi fitnað um jólin) líður mér ennþá eins og sjávarskriðdýri.

hó hó og ha?

það held ég nú... bara nýkomin úr ræktinni og get varla hreyft mig af hassperrum og látum. ákvað að Taka Á Því. geri það ekki aftur. held að allar fimmhundruð nýju konurnar sem komu í dag hafi orðið hálf skelkaðar, ég gretti mig svo mikið.
stemmari

gleðilegt nýtt ár

alle sammen og takk fyrir það gamla.
sit hérna við tölvuna niðri í tónlistarskóla vegna þess að ég bara varð að taka mér smá pásu til að gá að einhverju á netinu. og hér er ég mætt, en man bara alls ekki hvða það var sem ég ætlaði að athuga.
sjett.
sona er þegar maður plantar sér í helvítis næst innst á ganginum stofuna númer 18. ef þið skiljið. annars gengur hálf brösunarlega með þetta prufuspil, tókst til að mynda að klemma þumalinn á mér áðan þegar ég var að opna gluggann. það kom blóð og allt, ég var gjörsamlega miður mín. þurfti að fara og kaupa plástur meira að segja :´( en sembetur fer get ég nú samt alfeg spilað, 3-4 MILLImetrar og það hefði verið bæ-bæ orkesternorden. svona getur nú verið hættulegt að opna glugga góðir hálsar. nú langar mig heim að sofa, er svona eiginlega óglatt af þreytu. mjög smart. jónsæti og skemmtilegi ákvað, sér sjálfum óaðvitandi að æfa sig í að líkja eftir frekar stórum utanborðsmótor milli kl. 3 og 7 í nótt. gekk svona líka vel hjá honum blessuðum.
*geisp*

síðasti dagur ársins og ég farin að háma í mig súkkulaðirússínur.
ekki seinna vænna, ha?
held ég segi gleðilegt ár seinna. það er meira kúl.

ég er búin að hlusta á píanókonsert nr. 4 eftir Beethoven og allan strengjakvartett nr. 1 eftir Borodin og maðurinn heldur áfram að öskra "húh!" og "haaah!" og mála litla herbergið. svo heyrist mér hann vera farinn að tala við sjálfan sig OG svara sér líka.
nú spyr ég... hversu mikið er hægt að mála eitt lítið herbergi? er þetta ekki að verða gott? og ætti ég kannski að kalla til sálfræðinga?

gott að mála?

það er einn skrýtinn maður að vinna með okkur jónisæta. ok, kannski fleiri... og ekki eru nú kellingarnar minna skrýtnar. en allavega, þessi tiltekni maður er mjög skrýtinn. við köllum hann annað hvort "plastmanninn" eða "gervimanninn" af því að hann er eitthvað svo gervilegur. gerfilegur jafnvel líka. hann er s.s. soldið gamall, en litlar hárið á sér mahóní brúnt og er alltaf með mjög skringilega sveipi í því. soldið svona eins og james bond. nema.... jah, ekki. ein sagan af honum er þannig að hann var að flytja eitthvað dót, en datt og hálsbrotnaði. En fattaði það víst ekki fyrr en 3 mánuðum seinna. bara búin að rölta um með hausinn hálf-fastan á. jónsæti er stundum soldið hræddur um að gerfimaðurinn gleymi því að anda og detti niður dauður.
en þetta er nú mjög góður maður og allt það, skít duglegur líka, er búin að gera ótrúlega mikið síðan hann byrjaði. húsvörðurinn er nefnilega alfeg á fullu í einhverju rótarý-dóterí eða hvað það nú er og má bara ekkert vera að því að sinna hinum ýmsu húsvarðarstörfum. en svo var gervimaðurinn ráðinn og er á nokkrum mánuðum búinn að pússa upp útihurðina, steypa upp í holurnar á planinu, skella ljósaperum á allaþá staði sem ekki voru ljósaperur og þar frameftir götunum. svo þegar snjóar mokar hann alltaf svona gönguleið frá bílunum til útihurðarinnar.
núna er hann að mála litla herbergið sem er við hliðina á klóstinu hérna á hæðinni. mjög ljótt og leiðinlegt herbergi sem hefur aldrei verið notað til neins, þangað til pípararnir komu hér (sælla minninga) og rifu sundur klóstið í gegnum einn vegg á herberginu.
enívei.
herbergið var s.s. í rúst og nú er verið að mála það. sem er gott þannig séð, nema kannski að þessi tiltekni skrýtni maður er mála það. og maðurinn.... Gerfimaðurinn er alltaf að gefa frá sér skrýtin hljóð.
"HÚH!" eða "HAAH!" eða "VÚÚÚH!"
eða þá hann talarvið sjálfan sig í hálfum hljóðum, en húh-in og höh-in koma alltaf samt inná milli í fullu blasti svo maður eiginlega hálf hrekkur í kút. fyrst var ég svona að spá hvort hann væri kannski að kafna inní herberginu, það væri að líða yfir hann eða eitthvað, hann er nefnilega með lokaða hurðina. var égbúin að nefna að þetta er gluggalaust herbergi og ekki stærra en 4 fermetrar?
en hann mætti nú samt íkaffi áðan og var svona næstum því eðlilegur, þannig að það er ekki málið.
en allavega... i´ll keep you posted on this issue, en það veit guð að ég fer ekki fyrir mitt litla líf á klóstið við hliðina á honum meðan þessi óhljóð standa yfir.

O.N. prufuspilið

þeir vinir mínir og kunningjar sem ætla að þreyja prufuspil í byrjun janúar gætu hugsanlega haft gaman af þessu...
en þetta er hljómsveitarparturinn af Rimsky-Korsakov verkinu sem enginn getur borið fram.

- Japanir borða mjög litla fitu og fá mun færri hjartaáföll en Bandaríkjamenn og Englendingar.
- Frakkar borða mikla fitu og fá mun færri hjartaáföll en Bandaríkjamenn og Englendingar.
- Japanir drekka mjög lítið af rauðvíni og fá mun færri hjartaáföll en Bandaríkjamenn og Englendingar.
- Ítalir drekka mjög mikið af rauðvíni og fá mun færri hjartaáföll en Bandaríkjamenn og Englendingar.
- Þjóðverjar þamba bjór og háma í sig pylsur og fitu og þeir fá mun færri hjartaáföll en Bandaríkjamenn og Englendingar.

- Niðurstaða: Það skiptir engu máli hvað þú borðar eða drekkur svo framarlega sem þú talar ekki ensku.

var ég búin að segja ykkur að ég á 45 krónur?

þodn í

komin í vinnuna. get næstum því öskrað úr fýlu, og kulda, svona ef út í það er farið, af því að mig langar svo til að fara heim -HEIM undir sæng og sofa.
sofnaði nefnilega ekki fyrr en klukkan var næstum því að verða fimm. ekki mjög gáfulegt. gerði samt alfeg góða tilraun til að sofna kl. 12.00, um 1.00 og svo aftur um 3.00. var alfeg við það að standa upp og ná í ævisögu Jónasar Ingimundar sem lá inná klósti, en tilhugsunin ein var þess valdandi að ég steinsofnaði undir eins.
ég hata ævisögur.
ákvað að skipta jónasi ekki afþví að hann er nú svona tónlistarmaður og bleble... en þetta er bara svo hrottalega leiðinlegt aflestrar að ég gæti gubbað. sem útskýrir afhverju bókin er inná klósti. núna er ég til dæmis búin að lesa eina fimm eða sex kafla og hann er ennþá að telja upp eitthverja vini pabba síns sem voru svo sterkir kallar og duglegir á sjónum og bladíbla. who cares? ég les þá bara sjómannatíðindi eitt, tvo og þrjú ef ég vil endilega komast í einhverja sjávarstemmingu. ojbara. í guðanna bænum minnið mig á að skrifa aldrei ævisögu mína.

aaaaaf hverju er ég ekki farin að sofa?
getur einhver ansað mér því?
reyndar gæti fjórða matarboðið núna áðan (á bara 3 dögum, nota bene) haft eitthvað með það að gera... er eðlilegt að prumpa svona mikið af tvemur sneiðum af hangikjöti?
held ekki.
svo er ég jafnvel að spá í að fara að hugsa útí að æfa mig svona eitthvað allaveganna smá kannski örlítið á morgun. er eiginlega komin með magasár af samviskubiti. en það er nú bara jólalegt, ekki satt?

Gleðileg Jól!

maður verður nú víst að skutla einni jólakveðju á liðið, svona í tilefni þess að það er annar í jólum.

uh.

gleðileg jól

próf-dúllur dagsins

milli þess sem ég hóstaði litríku, svitnaði, svaf, hóstaði og vorkenndi mér þá hugsaði ég afar heitt til minna heittelskaðra Tuma sem stóðu í stórræðum. eða sátu. og svo auðvitað sólskinsbarnið Fríða sem var við sömu iðju.
ef svo ólíklega vildi til að ykkur hefði gengið illa, þá getiði kennt því um að straumarnir sem tóta sendi ykkur voru kannski með örlitlu óráði...
en til hamingju með að vera búnar!