Alien Scum
ég er orðin húkkt (asnalega íslenskað útlenskt orð sem þýðir "að verða háður") á tölvuleik í símanum mínum sem heitir Alien Scum. hversu mikið nörd getur maður verið? um helgina stóð ég mig meira að segja að því að koma heim til mín þegar ég vissi að enginn var heima, hita mér gott kaffi, setjast niður í sófann með toblerón úr fríhöfninni og símann minn og vera í fokkin Alien Scum í næstum því klukkutíma.
maður á ekki að segja frá svona...
dóh!

jahérna hér!
ég geri mér grein fyrir að ég er tiltölulega aftarlega á merinni (það er svo skelfileg lykt þar, að maður getur ekki annað) en núna rétt í þessu var ég að hlusta í fyrsta skipti á Eurovisjón lag íslands. gott ef að ég horfði ekki bara á myndbandið líka. jónsi kallinn...
djöfulsins krapp! afhverju sendum við bara ekki upptrektan geltandi hund sem getur hoppað knollhnís aftur á bak? ég myndi kjósa það.
myndbandið var samt engu að síður stórkostlegt, það er alltaf aðdáunarvert þegar hægt er að auglýsa fleiri en fimmhundruð hluti á aðeins þremur mínútum.
fyrir þá áhugasömu, þá er hægt að sjá og heyra djonní bój júróvisjón myndbandið hérna...

Fjármálaráðuneytið sendir umsókn frá Krohn heiðursmerkjasmið um að mega selja heiðursmekri sem hann hafi smíðað handa íselnskum manni sem var andaður þegar til átti að taka. Hinn 9. júní 1869. Með fylgir uppkast.

vá. ég vil verða heiðursmerkjasmiður þegar ég er orðin stór.

hvað er að þögn?
nei, ég ætla ekki að halda GunnarsKvarans ræðu um þögnina, en ég get bara ekki orða bundist eftir mjög athyglisverða stund á kaffistofu þjóðskjalasafnsins hér í morgun.
ég kem inn með skyr og banana (hollur og góður morgunmatur er grunnur að gleðilegum degi...) og inni situr maðurinn með hvítu augun. köllum hann Á. af því að hann heitir árni. hann þegir. ég segi góðan daginn og hann muldrar eitthvað. svo sest ég niður í rólegheitunum niður og borða holla morgunmatinn minn. þá kemur Lilja inn, köllum hana L.
ég: góðan daginn lilja
L: góðan daginn
Á: (muldur)
svo fer hún að smyrja sér brauð og við þegjum. allt bara í rólegheitunum. svo lítur Á upp og segir "hva! það er aldeilis þið blaðrið út í eitt!" þetta átti að vera svona kaldhæðið grín, þar sem við vorum ekkert búin að segja. lilja hlær svona fyrir kurteisissakir en ég set upp hneykslisvipinn og segi "jah, ekki ert þú að segja neitt!". þá muldrar hann bara eitthvað og fer að skoða pappírinn sinn. svo koma nú inn fullt af fólki, Eiríkur vinsæli og Logi kleinukall, meira að segja Fljóti-Jón kemur hlaupandi og fær sér kaffi. fólk segir góðan dag og muldrar eitthvað samhengislaust. þá kemur inn hinn ótrúlega fyndni Baldur og snarstoppar í dyrunum með leikrænum tilburðum, galopnar augun (eins og hann sé geðveikt hissa) og segir "vó! hér eru FIMM manns og bara þögn!"
þá lyfti ég nú annari augabrúninni í vanþóknun og stóð upp, fór aftur niður á skrifstofuna mína þar sem Jón pottaplanta þegir alla daga og öllum er alfeg sama.
hvað er þetta með þögnina? finnst fólki hún eitthvað leiðinleg? óþægileg? asnaleg? Þarf maður endilega alltaf að vera að tala? er það einhver mælikvarði á samskipti fólks hvort það tali eða ekki? afhverju á maður að vera að tala ef maður hefur ekkert að segja? hverjum datt í hug að gera það að einhverjum kurteisis sið að blaðra út í eitt bara svona afþví bara?

góð redding

A girl asked a guy if he thought she was pretty, he said..no.
She asked him if he would want to be with her forever.. and he said no.
She then asked him if she were to leave would he cry? and once again he
replied with a no.
She had heard enough. As she walked away, tears streaming down her face
the boy grabbed her arm and said... Your not pretty, your beautiful, i
dont want to be with you forever, i NEED to be with you forever, and i
wouldnt cry if you walked away... I'd die...

tralla la
hádegið búið. veit ekki alfeg hvort það sé gott eða vont. auðvitað er gaman að taka sér smá pásu, en það er líka alltaf soldið erfitt að sitja með hellingi af svo Gubb-kláru fólki að maður veit ekki helminginn af tímanum um hvða það er að tala. ég næ ekki einu sinni að staðsetja hvaða öld um ræðir. svona stundum. svo er líka stundum geðveikt gaman og maður flissar og hlær eins og smástelpa. töff.
talandi um smástelpur, þá verð ég bara að spyrja mig sjálfa hvað í almáttugsbænum er eiginlega í gangi með veðrið á þessu annars huggulega landi? nú er rétt svo búin að ganga yfir brjálaður élstormur með tilheyrandi hagli og vindkviðum. rétt fyrir hádegi skein sólin einsog hún væri á yfirvinnukaupi, en í morgun var aftur á móti rigningardemba sem virtist sérstaklega bæta í þær 4 til 5 sekúndur sem tekur mig að labba frá bílnum hans jóns og inn um dyrnar á Þjóðskjalasafni Íslands. ég skil nú samt aumingja ísland mjög vel, er sjálf í þvílíkum rússibana með tilfinningarnar að annað eins hefur varla upp komið í langan tíma. eftir að hafa verið grenjandi síðustu tvo daga, byrjaði ég morguninn á því að sparka í stólinn minn og blóta og urra yfir því hvað hann væri asnalegur og óþægilegur. eftir að hafa fengið hláturskast yfir vitleysunni í Unni samstarfskonu minni og hjónabandserfiðleikum Sigríðar (sem var einusinni að vinna hérna, en er núna búsett í noregi) var ég hins vegar búin að steingleyma stólnum og fór að horfa dreymin útum gluggann, hugsandi um sætastrákinn minn.
nú bíð ég bara spennt eftir að fá hræðslukast í strætó og missa mig í spenningi yfir hver verði næsta frú Bachelor. djöfulsins hressleiki er þetta! svo auglýsi ég hér með eftir fólki til að leika/syngja/stynja/öskra með í söngleik sem ég ætla að semja um Sameinaða gufuskipafélagið sem sendi ferðaáætlun póstskipsins íslensku stjórnardeildarinnar árið 1869 (já ég er orðin þreytt á að slá inn). og ungfrú doktor, þú Mátt stela hugmyndinni. ekki að þú myndir spyrja hvort sem er, hehe ;)

Men are like:

........ Parking Spots ........
All the good ones are taken, the rest are handicapped.

........ Blenders ......
You need One, but you're not quite sure why.

........ Chocolate Bars ....
Sweet, smooth, & they usually head right for your hips.

það voru nú fleiri líkingar, en þær voru bara svo hrottalega hallærislegar að ég tók þær. en allavega.... haha!

varð bara að setja inn þessa flottustu mynd alnetsins! og nema hvað, er hún ekki af sætustu og bestu systur í heimi :) *knús*

ég kláraði meistarann og margarítu um daginn og hún var nú bara ágæt blessunin, jájá. þökkum Finnboga kærlega fyrir lánið. vei vei. hrottalega súr bók og stundum veit maður ekkert hvað er að gerast í henni. en samt ferlega fyndin á köflum, sérstaklega kötturinn sem mig minnier að heiti Behemot. en svo var ég líka að lesa bók sem heitir Paradísareplin og er eftir Martin A. Hansen. ég keypti hana á bókamarkaðinum í perlunni af því að mér fannst koverið svo flott. éger svo ógeðslega hégómagjörn. en svo kom í ljós að höfundurinn er bara algjör snilli. hann er allavega eitt af aðalnúmerum dönsku bókmenntanna og þetta var alfeg brilljant bók, mæli með því. eða henni þeas. sem minnir mig á Björn sem var bókasafnsvörður í Öldutúnsskóla (palli dú jú remember?) og hann setti einu sinni upp svona grind með fullt af bókum og skrifaði á skilti efst "Björn mælir með þessum bókum". mér fannst það klikkaðislega fyndið og var alltaf að spurja hvort hann ætti nokkuð millimetrabók til að lána mér, eða hvort að hektametersbækurnar væru allar í útláni. jájájá, mjög fyndið hjá hinni ungu fröken Löve.
annars er líðanin hrottaleg, finnst eins og ég sé stödd lengst upp í turni sem er byggður úr sykurmolum og það sé skyndilega byrjað að rigna. turninn sé að leysast upp smátt og smátt og það sé ekkert sem ég get gert.
ég tók mynd af hendinni á mér áðan. það var soldið fyndið.

Keep Him :-)
This guy's got marriage on the brain - and should propose soon…
That is, if you play your cards right. Keep doing what you're doing. Marriage material guy doesn't like drama - or hot today, cold tomorrow relationships. So keep it flowing peacefully, and you'll capture his heart.

Is He Marriage Material?
Take This Quiz :-)


allt er nu a tessu helv neti. :@

haldidi bara ekki ad tota litla se komin til london i holuna hans eyfa sins. jah nu skin solin :) :) :)

leiðinlegur dagur dauðans
ég er eins og stendur stödd niður í tónlistarskóla og er í enn eitt skiptið dottin oní "erbarme dich" aríuna eftir Bach. hvað var maðurinn eiginlega að spá í að semja svona hrottalegt verk? í hvert skipti sem litli andstyggilegi sjálfsvorkunarpúkinn kemst upp á hægri öxlina þá er feita mezzosópransöngkonan í hvíta lakinu (tókanu?) umsvifalaust komin á þá hægri og byrjuð að gaula "erbarme dich". merkilegt alfeg hreint. ég veit ekki hvar hún geymir strengjasveitina... kannski er hún með walkmann undir öðrum handleggnum. það er nú samt ekki mjög virðulegt.
annars er dagurinn búinn að vera ömurlegur, vaknaði klukkan fimm þegar minn ástkæri ylhýri Jón Viðar varð að "læðast" um íbúðina á svo einstaklega hljóðlegum nótum að ég held að allur vesturbærinn hljóti að hafa vaknað. alfeg merkilegt hvað hægt er að rekast utaní marga frístandandi hluti þegar einhver er sofandi rétt hjá... en þrátt fyrir brambölt dauðans, fór hann síðan út á flugvöll með 4 öðrum skjalavarðamönnum á einhvert skítadraslsnámskeið og flaug frá mér til Kaupmannahafnar. :( og það sem gerði og gerir þessa ferð hræðilega er að við lentum í fáránlegu rifrildi kvöldið áður sem endaði auðvitað með því að ég grenjaði úr mér lungu og lifur. þar af leiðandi var ég eins og illa afturgenginn útburður í undirspilstímanum hjá SM um hádegisbilið. herra hamar fannst ég vera það illilega á mig komin að hann ákvað að hætta þegar tíminn var hálfnaður og spurði mig hvort ég hefði verið á fylleríi. hann er svo mikið krútt.
ég fór heim og fékk mér jólaköku og mjólk, hellti nottla fyrst niður heilu mjólkurglasi áður (yfir allan póstinn og blöðin) og lagðist upp í rúm. svo svaf tóta litla bara í rólegheitunum þangað til mæðgurnar lovísa og bryngerður ruddust inní íbúðina með þvílíkum tilburðum að táatiplið hans Jóns varð í að hjómi einu í samanburði. svo tók við heljarinnar fiskimatarboð og ég hitti "long lost" frænkur og frændur. sá meira að segja einn frænda minn í fyrsta skiptið augliti til auglits og náðum við ótrúlega vel saman, þrátt fyrir tuttugu og þriggja ára aldursmun.
svo rölti ég seint og um síður hingað þar sem ég er komin, en ég verð þó að viðurkenna að lítið hefur orðið úr verki.
en allavega, nú töltir hún tótfríður heim til sín og skrifar bréf til Tinnu sinnar :) svo er mezzo sópransöngkonan mín á vinsti öxlinni orðin töluvert þreytt.
*knús*

nú er klukkan korter í fimm og víólan mín er ekki ennþá búin að hringja. úff. ég fer bráðum að gráta af angist!
áðan var samt skemmtilegt, því að Þórunn Guðmundsdóttir (ein af þremur) kom og gaf mér 2 pör af sokkum. hún er svo næs.

ó mig auma!!!
mín ástkæra ylhýra og umfram allt mjög huggulega víóla er þessa stundina stödd í ábyrgum og alúðlegum höndum Jóns Marínós fiðlusmiðs. ég treysti honum vitaskuld fullkomnlega fyrir minni kærustu eign, en ég verð að viðurkenna að ég er engu að síður mjög miður mín að hafa hana ekki hjá mér. svo sit ég bara og Stari á símann minn. ég get ekki beðið eftir að hringingunni sem leysir mig undan oki þjóðskjalasafnsins og leysir mig inn í hinn fagra heim með nýjum hárum á boganum mínum.
*andvarp*
en talandi um Jón Marínó... ég sló honum inn á Google.com til að sjá hvort hann væri með heimasíðu. úbb úbb úbb!

ef einhver segir við mig í dag "æj, þú geymir þetta bara bak við eyrað" þá verð ég brjáluð!
en það er vegna þess að ég er með svo hlussustóra og ljóta bólu bak við eyrað að það stendur beint út í loftið og ég er búin að vera að reka það utan í hluti í allan morgun.
helvítis bólur :@

illt í maganum :(ég fékk mér þykkmjólk með kornum og ferskjum í morgunmat og gamla flatköku með ógeðslegum osti. reyndar henti ég flatkökunni um leið og ég fann hvað það var vont bragð af ostinum. en hvað sem því líður þá er ég núna að drepast úr magapínu og er eiginlega soldið flökurt líka. brjáluð stemming, svo ég segi nú ekki meir.
æfði mig eiginlega ekkert í gær, fór bara út að skokka og svona, maður er svo brjálaður þessa daganna, en núna er með massa-samviskubit dauðans og sjálfsvorkunar-niðurrifspúkinn hangir yfir mér eins og rottan á hjarðarhaganum sem við Jón sáum um helgina.
hún hékk nú reyndar ekki, rottan sko... stóð bara út á götu og var í rólegheitum að éta grjót. merkilegar þessar rottur, þær eru ekkvað svo ógeðslegar, samt eru þetta bara nagdýr. oftast finnast manni nagdýr vera sæt og dúlluleg. samanber hamsturinn sem ég átti og hét Dúlli (já ég veit). en af hverju hún var að éta grjót veit ég hins vegar ekki. ég myndi nú halda að dýr yfirleitt borðuðu ekki grjót. kannski hefur hún fengið magapínu eftir á eins og ég er með núna... hvað veit maður?

fyrir ykkur ólánsömu sem ekki hafa séð hann elsku Jón minn persónulega er hér góð og hugguleg mynd.
mússí mússí

ég held að það sé eitthvað að gerast hér í beinni útsendingu.
Í BEINNI ÚTSENDINGU KRAKKAR MÍNIR!

fyrir þá sem fýla harry potter þá er þetta soldið fyndið. mér fannst það allavega.
en jæjajæja, nú ætla ég að hringja í Jón Marínó. ÞÓ að ég sé símafælinn og ÞÓ að hann hafi verið á S.Á. tónleikunum í gær. aumingja maðurinn.